Pewnego słonecznego sierpniowego popołudnia siedziałem w biurze. Klimatyzacja szumiała cicho, a kawa, którą piłem, smakowała wybornie. Niestety koniec miesiąca zbliżał się wielkimi krokami. To znak, że trzeba omówić z zespołem zadania do realizacji w następnym okresie.
Chciałem pójść na żywioł, skrzyknąć wszystkich w poniedziałek i pogadać z nimi na luzie. Z błogostanu wyrwał mnie jednak mail, w którym Szef zapowiedział się na spotkanie.
„O cholerka!”- pomyślałem. „Trzeba to zrobić po bożemu”.